کارور نوع یک نخستین‌بار در سبزوار پایلوت می‌شود
نخستین پایلوت کارور نوع یک گاز در سبزوار کلید خورد. در این مدل، شرکت‌های گاز را از بورس انرژی خریداری کرده و با مدیریت مصرف در سطح شهر، گاز آزادشده را به صنایع مولد هدایت...
به گزارش هشدار زودهنگام انرژی، علی‌اصغر رجبی، مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز ایران، تفاوت فلسفهٔ کارور نوع یک و نوع دو را تشریح کرد: در کارور نوع یک هدف خرده‌فروشی گاز است؛ شرکتی گاز را خریداری و مدیریت توزیع و مصرف آن را در محدوده‌ای مشخص بر عهده می‌گیرد. در مقابل، کارور نوع دو بر بهینه‌سازی مصرف متمرکز است و از طریق اجرای پروژه‌های عملی، کاهش مصرف را محقق می‌کند. این کاهش می‌تواند از مسیر تغییر فناوری و تجهیزات، اقدامات مدیریتی یا بهره‌گیری از ابزارهای اقتصاد رفتاری و فرهنگ‌سازی انجام شود.
رجبی افزود: در کارور نوع دو، صرفه‌جویی در واحد مسکونی، مرغداری یا نانوایی به‌صورت جداگانه اندازه‌گیری می‌شود، اما در کارور نوع یک مقیاس مدیریت یک شهر یا محدودهٔ بزرگ‌تر است. در این مدل، حجم گاز ورودی به شهر سنجیده شده و کارور با تعامل با مشترکان، اجرای پروژه‌های بهینه‌سازی و همکاری با اصناف و فعالان محلی، مصرف را مدیریت می‌کند.
وی دربارهٔ آغاز اجرای پایلوت کارور نوع یک گفت: مطابق دستورعمل وزیر نفت و آیین‌نامه شرکت‌های کارور، این پروژه نخستین‌بار در دستور کار قرار گرفته است. اگرچه کارور نوع دو پیشرفت‌های چشمگیری داشته، اما این مدل در مراحل ابتدایی اجراست و اقدامات لازم برای آغاز آن به تازگی کلید خورده است. چند منطقه مورد بررسی قرار گرفت و شهر سبزوار در خراسان رضوی به دلیل آمادگی بیشتر انتخاب شد; زیرساخت‌های لازم فراهم و کار آغاز گردید.
مدیر انرژی و کربن شرکت ملی گاز توضیح داد: شرکت‌های کارور نوع یک پس از خرید گاز از بورس انرژی فعالیت خود را آغاز می‌کنند. چند نقطه دیگر نیز شناسایی شده، اما معیار نهایی امکان اندازه‌گیری دقیق جریان گاز و قابلیت تفکیک محدوده‌های مصرف است. سبزوار دارای بخش‌های متنوع خانگی، کشاورزی، صنعتی و آموزشی است و سهم هر یک از آن‌ها در مصرف گاز مشخص می‌باشد.
رجبی تأکید کرد: هدف محوری هدایت گاز از بخش‌های کم‌بازده و غیرمولد به سمت بخش‌های مولد اقتصاد مانند واحدهای پتروشیمی و صنعتی است. اگر کارور بتواند مصرف بخش‌های غیرمولد را کاهش دهد، گاز آزادشده را می‌توان به صنایع مولد اختصاص داد. سازوکار اقتصادی پروژه بر عرضهٔ حجم گاز مورد نیاز منطقه در بورس انرژی استوار است و شرکت‌های دارای مجوز برای خرید آن رقابت می‌کنند. متقاضیان باید از توان مالی قابل توجهی برخوردار باشند و در مرحلهٔ نخست، سرمایهٔ چشمگیری برای خرید گاز لازم است.
وی ادامه داد: شرکت‌های بزرگ با صنایع مادر و توان اجرای پروژه‌های مدیریت مصرف، متقاضیان اصلی این حوزه هستند. موضوع دولتی، خصوصی یا خصولتی بودن شرکت ملاک اصلی نیست و سازوکار عرضه و رقابت در بورس انرژی مبنا قرار دارد; با این حال صنایعی چون فولاد و پتروشیمی و هلدینگ‌هایی مانند خلیج فارس و تاپیکو که مجموعه‌های صنعتی پرشماری در اختیار دارند، انگیزهٔ بیشتری برای ورود به این فرایند خواهند داشت. شرکتی که با مدیریت مصرف گاز بیشتری برای فعالیت‌های تولیدی خود فراهم کند، از این فرایند منتفع می‌گردد.
رجبی خاطرنشان ساخت: کارور نوع یک می‌تواند از ظرفیت کارورهای نوع دو استفاده کند و حتی چند کارور نوع دو را برای اجرای پروژه‌های مختلف در محدودهٔ فعالیت خود به کار گیرد. البته همکاری با کارورهای نوع دو الزامی نیست و کارور نوع یک می‌تواند به‌صورت مستقیم پروژه‌های بهینه‌سازی را اجرا نماید. برای نمونه، این شرکت‌ها می‌توانند با تولیدکنندگان و مجریان در و پنجره همکاری کرده و با اجرای پروژه‌های بهینه‌سازی ساختمان، مصرف گاز را کاهش دهند. کارور نوع یک در انتخاب روش‌های مدیریت مصرف محدودیتی ندارد و می‌تواند با بهره‌گیری از ابزارهای فنی، مدیریتی و اقتصادی متنوع، زمینهٔ کاهش مصرف و هدایت گاز آزادشده به سمت بخش‌های مولد اقتصاد را فراهم آورد.
بدون نظر! اولین نفر باشید